30 Aralık 2011

2011'in Son Yazısı


Gece gordugum ruyanin hala etkisindeyim, o nedenle dusuncelerimi toparlamakta zorlaniyorum. Ruyamda ask, entrika, ihanet, gozyasi, aksiyon her turlu sey vardi. Oyle de gercekti ki, gorudugum herseye inanasim var. Belki de bazi seylere neden arayip bulamiyordum, bu ruyadaki nedenlere o yuzden tutunmak istiyorum.

Neyse, bu yazinin asil konusuna gelelim :) Efendim, 2011 yilina veda ediyoruz hayirlisiyla. Ben 2011 yilini genel olarak sevmedim. Tamam; tum yil Bambino ile birlikteydim, 7/24 annelik yaptim, onun buyume mucizesine birebir sahit oldum, onunla yattim kalktim, anneligimin her dakikasindan keyif aldim ve hala aliyorum. Ama kojonun is meseleleri, bizim ev meselemiz, Bambinonun atopik dermatiti, alerji durumu, annemin hastaliklari gibi ilk aklima gelen konularda cok sıkıntılı donemler gecirdik. Bambino ozellikle yilin ilk 6 ayinda cok zorladi beni. Acemi annelik ve mizac olarak az ve tilki uykusu uyuyan bir bebek biraraya gelince pek ic acici anilar olusmadi. Ancak yilin ikinci yarisi biraz daha olumlu gecti diyebilirim. Kojonun istedigi gibi bir is bulmasi, ev bulmamiz, tasinmamiz, yerlesmemiz, bakici bulmak, benim ise baslamam yilin ikinci yarisinda gerceklesti. Ama bu donemde de yine hastaliklar, benim ayagimi sakatlamam, Bambinonun atesinin cikmasi, kojonun hastaligi, annemin ameliyati ve ulusal felaketler gibi konular cikti.

Velhasil, oyle ya da boyle, istesek de istemesek de bir yilin daha sonuna geldik. Sanirim bir kez daha cift sayilara olan sevgimi yineleyecegim. 2012 guzel bir sayi :) Umarim hepimize bir dolu guzellikler getirir. Gonlumuzden gecen hersey gercek olur. Yeni yildan beklentilerim konusunda ise cok kapsamli dusunmedim ama ilk aklima gelenler oncelikle saglik ve huzur. Ara verdigim gezmelere Bambino ile devam edebilmek. Evle ilgili birkac tadilati yaptirmak, bahceyi duzene koymak. Gerisi bana kalsin ;)

Hepinize Mutlu Yıllar!!!
DEVAMINI OKU

28 Aralık 2011

Oku Oku Bitmiyor


Ise basladigimdan beri duzenli internete kavusmanın heyecanıyla aylardır (yuh bana!) bakamadıgım blog dostlarımın sitelerini okuyorum.

Her gun birkac blog okumaya calisiyorum ama oku oku wallahi bitiremedim :)

Bir de ben eskileri okurken yeni yazılar yazılıyor normal olarak, okudugum bloglara tekrar girmem gerekiyor, sıra karısıyor sonra :P Rica etsem ben hepinizi okuyana kadar yeni yazı yazmasanız :P

Bir blogu sayfalarca ard arda okuyunca cok zevkli oluyor ama, tavsiye ederim. Yazan kisinin ruh hali, o gunlerde neyle mesgul oldugu, kafasından neler gectigi, neye sevinip neye uzuldugu bir film seridi gibi geciyor satırlarda. Hele coluk cocugun fotolarina bakinca nasil da buyuyor olduklarini daha iyi anliyorum, hayretlere dusuyorum cogu zaman. 'Ben en son bıraktigimda su kadarcikti, hangi ara buyudu bu ufaklik?' diye soruyorum kendime.

Sonuc olarak iyi ki varsiniz blog dostlari, belki beni takip ediyorsunuz, belki etmiyorsunuz ama iyi ki yazip paylasiyorsunuz. Ben kendi adima sizi okumaktan zevk aliyorum. Hele ise baslayinca girdigim bu monoton tempoda bana nefes alma imkani sagliyorsunuz. Yazmaya, paylasmaya devam!

Not: Annevebebisi, senin fotolari benim bilgisayar acmiyor, fotolari gormeden cogu postu anlamiyorum. Var mi bir caresi?

Not2: Isyerinde Turkce klavye var ama ben henuz adapte olamadım. 'ı' yazmak yerine hala 'i' ye gidiyor parmaklarim; noktalı harfleri henuz oturtamadım. Bir muddet boyle garip bir halde devam edecek anlasılan. Idare edin gariii :P
DEVAMINI OKU

26 Aralık 2011

Akıl Oyunları

Bambino son gunlerde bu tur minik ve ici su dolu olan sus esyalari ile ilgileniyor. Eline alip her tarafina evire cevire bakiyor, ici su ve kucuk beyaz taneciklerle dolu oldugundan sallayip kar tanelerinin dusmesini izliyor. Keyif aliyor bundan.

Bu resimde gordugunuz de bunlardan biri. Viyana hatirasi. Bambino digeriyle oynarken elime aldim, ben de Bambino gibi evirdim cevirdim, salladim, dondurdum. Sonra uzerindeki kabartmalara baktim. Viyana'yi anlatan birkac yer. Nereler oldugunu hatirlamaya calistim. Sonra Viyana'ya ne zaman gittigimi dusundum. Ve iste o noktada film koptu bende. '2004 ya da 2003'tu galiba' dedim once. Sonra 'Acaba 2006 miydi?' 'Yok yok, 2006 olamaz, tek basima gitmistim Viyana'ya, kojo yoktu' dedim. Uzun bir sure dusundum ama tam tarihi hatirlayamadim.
O zaman karar verdim, ne zaman nereye gittigimi yazmam lazim, yoksa boyle kalakaliyorum iste! Ama bir yere bile ne zaman gittigimi tam hatirlayamiyorken diger yerleri nasil bilecektim ki? En iyisi fotograflari sakladigim hard diski bulup taramali. Ama ne zaman yapabilirim ki bunu? Yeterli zaman yok. Neyse, bulunur bir yolu...
O sirada bu yuvarlak susun altindaki etikette kursun kalemle yazilmis ve silinmeye baslamis bir not fark ettim: 'ARALIK 2005' !!!
Aklimi seveyim :)
DEVAMINI OKU

15 Aralık 2011

Ise Basladım Bugun

Eveet Sevgili Blog,

Bugun sabah 8.30 itibariyle isimin basindayim.
Dun Bambinomla son gunumdu. Oyle duygusallastım oyle hassaslaştım ki sanki bir daha göremeyecegim yavruyu. Aksam bir huzun coktu yuregime, boğazım düğümlendi. Durup durup agladım. Sarıldım yavruma ağladım. Agladım da agladım  iste.
Hele bu sabah. Bambinoyla kalktık erkenden. Benim giyinmemi, makyaj yapmamı, takı takmamı izledi usul usul. Ne olacağını bilmeden. Babasıyla birlikte kahvaltısını hazırladık, ben iki lokma atıştırdım. Çantamı hazırladım. O babasıyla oynarken ben atkımı taktım. O zaman anladı gideceğimi. Yapıştı bacaklarıma. Aldım kucağıma. 'Gidiyorum ama aksama geleceğim' dedim. Yere bıraktım. Paltomu giydim. Ayakkabımı sonra. Bambino ağlıyor, ben ağlıyorum salya sümük. Allahım nasıl bır sahne bu. Çıktım dışarı. Ağlamaya devam.
Durağa gittim, bekliyorum otobüsü. Gökyüzünde kuşları gördüm. Başladım yine ağlamaya.
Sisteme lanet ediyorum. Annesını kuzusundan ayıran sisteme.
Çok depresifim. Nasıl alışılır buna bilmiyorum.
Daha da yazardım da masa başında yeterince gözyaşı döktüm şimdiden...
DEVAMINI OKU

4 Aralık 2011

Bambino 14 Aylik

Bambinonun yeni ay donumunu yazip kacacagim sevgili okur. Zira uzun uzun yazacak enerjim yok.
Bambino artik daha guvenli yuruyor, evin icinde pitir pitir dolanan bir bastibacak oldu kendisi :)
babasiyla ben mutfakta otururken bir salona bir odasina dogru yuruyup sonra yanimiza gelip mutlu mutlu siritisi yok mu, bitiriyor bizi :)
yaninda guvendigi kisiler varsa ve ortami biliyorsa kendi basina takiliyor, bizi takmiyor.
Son ayda bircok kelime soylemeye basladi. Hayvanlari taklit ediyor. Karga diyince gak diyor, ordek diyince vak :) kusa cik, kediye miyav diyor. Bizi taklit ederek kelimeleri soylemeye calisiyor ki tadindan yenmeyen manzaralar cikiyor ortaya. Kuyruk diyoruz, guuuuguu diyor mesela :) hirpalayasim geliyor sarilmaktan :)
boyundan buyuk esyalari tasimayi seviyor kucuk herkul :) kulpu olan her turlu cantayi kaldirmaya calisiyor, kaldirabilirse evde tur atiyor.
Yandaki insaatta amcalar ne yapiyor diyoruz; taaa taaa (tak tak) diyor.
Getir gotur islerini super yapmaya basladi. Rengini, adini, ayrintisini verdigim esyayi bulup getiriyor odasindan masallah. Algi kapasitesi inanilmaz!
Tabi boyle olunca ortamda herseyi anliyor, bizi surekli dinlemede.
Bakicisini henuz kabullenmedi, aralarinda guven bagi tam olusmadi sanirim. Son hafta uyku saatlerinde bile yanlarinda olmadim ki artik bakicisi uyutsun diye ama bambino uyumayi reddetmis hemen her gun. Uyumayinca da huzursuzlasmis, durup durup aglama krizine girmis, evin her odasinda beni aramis, terligimi alip salona getirmis kac kere :(( bakici da ne yapacagini sasirmis, kucagindan indirmemis hic, bizimki ten temasini seviyor diye. Disari cikarmis, baska seyler yapmis ama bizimki 5 gunun sadece ikisinde bakicida uyudu, o da yarim saat kadar. Normalde gun icinde iki uyku uyur toplam 2-2,5 saat kadar. Gunduz uyumayinca gece uykulari da parcali oldu. Sonucta hepimiz cok yorulduk. Bilmiyorum, belki bakiciyi bambino daha kucukken tutmali ve alismasini saglamaliydik. Iki hafta sonra ise baslayacagim ve nasil olacak bilmiyorum.
Allahtan uyku sorunu kadar yeme sorunumuz yok. Istahi iyi cok sukur. Gecen haftalarda doktor kontrolunde yaptigimiz yumurta testinin ardindan icine yumurta katilan yiyecekleti cok sik olmasa sa yiyebilir onayi aldi bambino. Direkt yumurta hala yasak ama mesela koftenin icine yumurta konursa bunu tolere edebiliyor. Sut urunleri ve kabuklu yemis alerjisi aynen devam. Buna da sukur :)
bambino uzun suredir cis ve kaka yaparken cissss diyerek haber veriyor. Farkindaligi super bu konuda. Ama ben hicbir sey yapmiyorum bu konuda. Yapmali miyim?
Son hafta gun icinde bambinonun yaninda cok olamayinca geceleri hep beni yokladi yaninda miyim diye. Haftasonu ise hep kucagimda uyudu uykularini. Anneci bu cocuk :) Ben de anlayisla karsiliyorum bu durumu ama tuvalete giderken bile benimle, 5 dk lik dus molalarimda kapinin onunde aglar halde. Normal mi bilemiyorum. Sabir sabir sabir diyorum.
Kitap okumayi cok sevmeye basladi son ayda. Gunde birkac kere istedigi kitabi getirip kucagimiza oturup okutturuyor bize. Daha dogrusu resimlere bakip bambinonun isaret ettigi seyleri adlandiriyoruz :) cok hosuna gidiyor. Her kitapta favori sayfalari var, onlarda cok duruyoruz, sevmedigi sayfalari ceviriyor hemen :)
yumusak seylere kafayi dayayip iimmmmmm diye ses cikariyor tatli tatli :) ck sevecen bir cocuk, ozellikle hayvanlara bayiliyor.
Muzik caldiginda isaret parmagini havaya kaldirip cool bir sekilde tempo tutuyor :) yeni yeni dizini kirmaya da basladi :)
yine bayagi yazmisim sevgili okur. Simdi dusundum de bundan sonraki aylar bu kadar detayli yazamicam belki, artik tam zamanli olmicam bambinomun yaninda. Evet cok buyudu bambino, isteklerini net ifade edebiliyor, mobil hale de geldi. Ama o hala kucuk bir bebek. Onu birakip ise donmek sandigimdan daha zor olacak be okur. Hele de bakicisiyla boyleyken. Zor dostum zor!
DEVAMINI OKU

4 Kasım 2011

Bambino 13 Aylik

Efendim, insanlik tarihi icin belki bir zerre bile olmayan ama ailemiz icin buyuk anlamlar tasiyan biricik oglumuz Bambino 13 aylik oldu!
Sicagi sicagina bugunku gelismeyi bildireyim hemen: Bambino desteksiz 3-4 adim atti bugun :)
Azi disler yolda ama 2-3 aydir bekliyoruz kendilerini, hala gelemediler. Devamli salya akitiyor bizimki. Onlukler 5 dakikada sirilsiklam.
İnanilmaz bir algi kapasitesi var, soylenen her seyi anliyor. Konusma konusunda da yol katetti, "alkis" diyor birkac gundur, bir yandan da ellerini cirpiyor.
Kendi kendine oyun kurmaya basladi. Favorisi hala plastik siseler, karton kutular, ilac kutulari.
Muzik yapiyor eline gecen hersey ile. Allahtan alt katta kimse yok, rahat rahat atiyor, vuruyor :)
Yere attigi seylere once "ditti" diyor, sonra da elleriyle cagiriyor "gee" :)
Yere otururken bir dizini onune kiriyor, digerini arka tarafa dogru.
Yumusak esyalari cooook seviyor, alip yanagina surtup mutluluk sesleri cikariyor :)
"Gaa, Gi gaaa" gibi ga li sesler cikarirsa bilin ki keyfi yerinde, cok mutlu.
Yatakta bir bacagini babasinin ustune, digerini annesinin ustune atip keyif yapiyor.
Kisacasi tensel temasi seviyor, huzur buluyor sevdiklerine yakin olunca.

Alerji icin kan testi yaptirdik, degerler epey dusmus hatta yumurtaya karsi negatif hale gelmis. Ancak doktor kontrolunde yedirdigimiz yogurda yine tepki verdi. Bir sure daha hassasiyeti devam edecek gibi. Degerlerin dusuk cikmasi birsey ifade etmiyor, deneyip gormak lazim. Birkac hafta sonra yumurtali bir yiyecek deneyecegiz doktorla birlikte. İnsallah sorun cikmaz bu defa.

Bambinonun uykulari hala cok parcali. Sanirim emdigi surece boyle gidecek. Yapisi da boyle, derin uykuda cok kalmiyor. Gunduz iyi uyursa gece de iyi uyuyor.

Et, balik, meyve, sebze yiyor. Sulu gida yemiyor, corba gibi. Biz de ekmegi yemegin/salatanin suyuna baniyoruz. Kendi yemeyi cok seviyor. Gidalari tek tek tatmayi seviyor, karisik yemekler ona gore degil.

Gulec, hassas, insan canlisi bir bebek. Kalabaligi, yeni yuzleri, degisik ortamlari seviyor. Ama hala arabada cok oturmayi sevmiyor.

Gecen ay bakici bulduk. Simdilik birlikte bakiyoruz Bambinoya. Uyku kismi hala bende :) O daha cok oyun arkadasi gibi. İnsallah Bambino da ben de kolay alisiriz yeni duzenimize.

Tasindik ama yerlesemedik bir turlu. Tasindiktan sonra tadilat yapilinca boyle oluyormus. Hala marangozu bekliyoruz yatak odasindaki giysileri yerlestirmek icin. Sonra camlar var. Aslinda var da var :)) Gec olsun guc olmasin diyelim.

İnternet yok. Telefondan baglanmaktan gina geldi :) İse baslayim da guzel guzel baglanayim diyorum artik :) Gerci hangi sitelere girilir ki ordan da, cogu yasaktir kesin! Saka maka 3 yildir gitmiyorum ise iyi mi :))) Cok travmatik olacak ilk zamanlar. Alistira alistira baslasam iyi olur aslinda: İlk gun yarim saat, sonraki gun 1 saat, bir hafta sonra yarim gun falan :) Dur ben bunu patrona bir soyleyeyim :p
Telefondan blog okumak da hic icimden gelmiyor, keyifli olmaz gibi. Diyorum ya, ise baslayinca tam gaz donucem sahalara ancak.

Herkese sevgilerimi gonderip ayriliyorum huzurlarinizdan efendim. Hormetler!
DEVAMINI OKU

17 Ekim 2011

Aklimdan Gecenler

Zaman geciyor, hayat dogal akisinda devam ediyor.
Dogan buyuyor, buyuyen hayata atiliyor, hizli bir akista yasanip gidiyor hayat.

Efendim, yeni evimize tasindik. Tasindik ama yerlesemedik. Esyayi ver ver bitiremedik. Elde kalani eve sigdiramadik. Klasik olarak hali ve perdeler yeni eve uyum saglayamadi en basta. Gormezden gelip oldurmaya calistik :) Dolap yapimi icin ustayi bekliyoruz. Ustamiz Tayfun Tal.ipoglunun evini bitirince gelecekmis! Bekliyoruz, koliler, halilar, yatak- yorgan ve diger ivir zivirla birlikte :) Her odada bir yiginti var su anda :)

Bambino kisilik ozelliklerini sergilemeye basladi.

Kafasini yastiga koyup mutlu mutlu bir sesler cikariyor ki, gorseniz yersiniz walla :) Mutlu olunca boyle tiz tiz cikiyor o sesler, ki tadindan yenmiyor :)

Yatakta vakit gecirmeyi cok seviyor. Uyaninca bir yaninda annesi, diger yaninda babasini gorunce cok seviniyor. Gun icinde de ara ara yataga gidip yuvarlaniyoruz.

Kucuk pembe tokali bir ayicigi ve kucuk bir eeyore u var (winnie the pooh daki esek). Bunlari gorunce alip yanagina goturuyor, kafayi sol omzuna dogru kirip tiz mutluluk sesleri cikariyor :) İci disi bir bu bebeklerin ne guzel!

Sabah 7.30 gibi kalkiyor. Aksam 21.30 gibi yatiyor son haftalarda. Gun icinde 11 ve 14 gibi birer saatlik iki uyku uyuyor.

Dolap karistirmak, kutu bosaltip doldurmak en sevdigi islerden. Mutfakta bir dolabi bir decekmecesi var. Kac kere dagitiyor gun icinde bilmiyorum.

Butun evi 10 dakikada dagitabiliyor :)

Banyodaki dis macunu ve kabi, banyo tasi, kremi sevdigi oyuncaklarindan.

Eline verdigim meyveyi isirip, agzindaki lokmayi cikarip getirip benim agzima koyuyor. Cok paylasimci :)

Geleni- geceni, ucani- konani dikkatle takip ediyor. Gozden kaybolana " gee" diyor eliyle.

Uyku icin odasina giderken geride kalanlara el salliyor.

Hala memede uyuyor ama cok sukur ki uyku boyunca yaninda olmami istemiyor cogu zaman.

Altini ayakta degistiriyorum artik. Asla yatmiyor.

Sapka giymeyi hala reddediyor. Ve ayakkabi da. Bugun yagmurda islandi bu yuzden.

10 gundur viral enfeksiyon geciriyor. Burnu hala tikali. Nefes alamayinca dogru durust uyuyamiyor.

Kendi yemeginin ayri olmasini istemiyor. Biz ne yersek ondan istiyor. Bu nedenle sut urunlerini gizli yiyoruz.

Kuslar, kediler ve kopekleri cok seviyor. Sokakta gorunce arkasindan gidiyor.

Disarida onunla konusan herkese gulucuk dagitiyor.

Yerlesme olayi yaninda bakici olayina da girdik bakalim. Gunduzlu mu, yatili mi, yerli mi yabanci mi derken bir yerden basladik adaylarla gorusmeye. İnsallah Bambinoya sefkat gosteren, guleryuzlu ve iyiniyetli biri cikar karsimiza. Bu konuda her turlu oneri ve destege acigim efendim :)

Son olarak annemlerin bahce icindeki ve yesillikler arasindaki evinden sonra apartman dairesinde cocuk buyutmek cok zor geldi bana. Bir de havalar sogudukca disarida gecirilen zaman daraliyor ve mecburen evde vakit gecirmek gerekiyor. Dort duvar arasinda yasamak insan dogasina kesinlikle aykiri!!
DEVAMINI OKU

4 Ekim 2011

Bambino Bir Yasinda!

Tam bir yil once bugun kollarima aldim Bambinomu.
Anneligi tattim.
Hayatimda bambaska bir pencere acildi, oluncrye kadar kapanmayacak olanindan.
Fedakarligin ne oldugunu anladim.
Uykusuzlugun ve ozverinin de.
Ne kadar yorgun olsam da neseli gorunmeyi ogrendim.
Sabrin ne oldugunu biliyorum artik.
Kendinden once daima bir baska varligi dusunmenin ne oldugunu idrak ettim.
"Yemedim yedirdim; giymedim giydirdim" tam anlamiyla.
Her annenin hissettigi seyler bunlar. Ben de farkli degilim.
Bambino ile hersey cok farkli artik.
"neydik, ne olduk" diyorum dusundukce.
Gecen bir yila bakinca onceliklerimin ne kadar degistigini goruyorum.

Bambino ile belki de hayatimizin hicbir doneminde bir daha yasayamayacagimiz sekilde birarada, yapisik yasadik. 24 saat birlikteydik. İse baslayana kadar (cok cok az kaldi) boyle gidecek en fazla, sonrasi ancak haftasonlari birliktelik.
Her ne kadar cok yorulsam da, kendime vakit ayiramasam da, kendimi unutmus olsam da pisman degilim asla. İyi ki boyle oldu, iyi ki doya doya birlikte oldum bebegimle. Bak nerdeyse sonuna geldik o gunlerin. İlk zamanlarda panik halde neyi nasil yapayim diye arastirirken akisina ve icgudulerime biraktim iyi ki herseyi. Dogal ebeveynlik tam bana goreymis. (Bir de slow parenting var simdi, yavas ebeveynlik; o da tam benlik sanirim :)) )

"Buyudukce derdi buyuyor" diyenler cok, biliyorum; ama sanirim bu konuda ben de Basak gibi dusunuyorum. Buyudukce, iletisim arttikca daha zevkli hale geliyor hersey. İlk yil gercekten cok zormus. Konusamayan, hareket edemeyen, derdini anlatamayan bebege bakmak zor geldi bana. Ne zaman ki oturmaya basladi, cevresini algilamasi artti, konusmaya calisiyor oldu, iste o zaman karsilikli olmaya basladi hersey. Eminim Bambino buyudukce daha da guzel olacak.

Bambinoya ozel dogumgunu yapmiyoruz efendim. Parti kivaminda degil de cekirdek aile icinde kucuk bir seromoni olsun istedik ilk yasinda. Bir de asil onemli nokta; bu esnada tum yiyeceklerin Bambinonun yiyebilecegi turden olmasini uygun gorduk. Ne de olsa onun dogumgunu bu! Benim istahli ve merakli Tontonum herseyin tadina bakmak isteyecek ve biz bugununde ona hayir demek asla istemiyoruz. Bu nedenle yaptigimiz hersey yumurtasiz-sutsuz-sekersiz olacak. Henuz menu hazir degil, aksama dogru insallah hazir olacak. Alerji ile yasayan cok bebrk oldugunu biliyorum. İsteyen olursa yaptiklarimizi yazarim.

Bambinom, Tontonum, Tatli Findigim, Canim Oglum, Guzel Yavrum; iyi ki dogmussun, iyi ki bizi anne-baba yapmissin, iyi ki varsin. Allah seni korusun ve sana saglikli ve uzun bir omur versin. Hep simdiki gibi neseli, guleryuzlu, merakli, paylasimci ve canayakin olasin. Yoluna hep iyiler ciksin. Seni cok ama cok seviyorum Tontini Tontonum!

Nice mutlu yaslara!
DEVAMINI OKU

4 Eylül 2011

Bambino 11 Aylik

İnanilir gibi degil!
Daha dun gibi dogdugu gun.
Nasil da geciyor zaman!
Bambino 11 aylik oldu bile.
Son ay icinde kilo aldi, boyu uzadi. En ve boy olarak buyudu.
Cok degisik sesler cikarabiliyor artik. Bizi iyi dinliyor olmali ki bizim soylediklerimizi tekrar etmeye cabaliyor.
Yurume calismalarinin yerini emekleme aldi son ay. Bunda benim sakatlanmamin etkisi de var sanirim. Emekleyerek her yere gidebilecegini fark edince yurumek ikinci planda kaldi. Ama biri elinden tutarsa reddetmiyor yurumeyi.
Hala insan canlisi Bambino :) Degisik yuzler, yerler, nesneler gormeyi seviyor.
Favorileri otobus ve kamyon izlemek, kendinden buyuk bebek ve cocuklari takip etmek, mumkunse onlarla konusmak ve onlara dokunmak, su olan her yerde oynamak ve tabi banyo yapmak, pilates topunun ustunde hoplamak, resimli kartlardan "vagon, civciv, otobus, ari, gozluk" yazanlari bulup anneye vermek (ki anne varsa sarkisini soylesin, yoksa resim hakkinda konussun), babanin kurum giris kimligi ve gozluguyle oynamak, numarali kaplardan 1 numarali mavi kabi yaninda tasimak, mavi renkli herseyi incelemek, erik-kayisi yemek (cok tatli olmayacak), "bay-bay" yapmak, elektrikli el supurgesini izlemek, resimli kitaplari acip sayfalari cevirmek, cantalari/cekmeceleri/bulasik makinesini bosaltmak, eline yeni birsey verince elindekini otomatik olarak yere atmak, coraplarini cikartmak, misiri kocanindan kemirmek, kuslari izlemek ve kuslarla konusmak, kofte-ekmek-kabak yemek, kapilarin kanca kilitlerini acip kapatmak, koltuklara tutunup kalkmak ve akabinde kendini yere atip emeklemek, su sisesi kapaklarini kapatmak, basamaklara cikmak, ic ice gecen kaplari once cikarip sonra tekrar ic ice koymak (onceleri sadece cikarip birakiyordu), ayakkabi giymek istememek.
Uyku ve yemek konusunda degisiklik yok.
Sakin, gozlemci, guleryuzlu, hassas, inatci, hareketli bir kisiligi var Bambinonun.
Son gunlerde arka dislerinin cikma surecine girdigi icin bir hayli huzursuz. Hatta 2 gun once sabah 11'den aksam 11'e kadar hic uyumadi, ertesi sabah da 6'da cin gibi kalkti!
Bambinoyla gunler boyle dolu dolu geciyor cok sukur. Disari cikmayi cok sevdigi icin gunde birkac kere cikartmaya calisiyorum. Oyle boyle geciyor zaman...
DEVAMINI OKU

2 Eylül 2011

Durumlar

Bu aralar gundemimiz hem karisik hem yogun hem surprizli hem tuhaf.
Bazen abuk sabuk bir karmasanin icinde buluyorum kendimi.
Bazen oyle yorgun hissediyorum ki temel ihtiyaclarimi ancak karsilayabiliyorum.
Ama en guzel goller de paslar da hep hayattan geliyor.
"oyle yorgunum ki ne olacak bu halim" derken hayat bana yatma firsati verdi (evet pollyanna yim bildiniz)
twitter dan takip edenler bilirler, 10 gun once merdivenden dusup ayagimi sakatladim.
Kirildi denilen ayak cok ciddi ezilmis neyseki.
Sargiya alindi, uzerine basmam imkansizdi.
Agrim var hala ve ayagim mor, yesil, kirmizi ve sari renklere burundu.
"oruc tutmayinca Ramazandan birsey anlamadim" demistim; dahasi da varmis: "Ayaga bile kalkamayinca bayramdan hicbir sey anlamadim!"
Onumuzdeki Ramazanlara bakicaz artik...
9 gun tatil oldu ama kojo tum tatili kipirdak bir Bambino ve bendenize bakarak gecirdi.
Bekledigimden daha iyi kotardi bu isi, tebrik ediyorum kendisini :))
Onun disinda baska islerde de karmasik duygu ve haller icindeyiz ailecek. Hevesleniyoruz, heyecanlaniyoruz, daraliyoruz, sinir oluyoruz, sabirsizlaniyoruz, umitsizlige kapiliyoruz, nerden baslasak bilemiyoruz, baslayip begenmiyoruz, yarim birakiyoruz ve basa donuyoruz.
Bir de bosa koyuyoruz dolmuyor, doluya koyuyoruz almiyor durumlari var.
Boyle ilginc bir dongu icerisinde geciyor gunlerimiz, yaklasik bir bucuk aydir.
Biraz yorulduk, daha da yorulucaz gibi.
Umarim sonu iyi olur; gec olur ama guc olmaz.

Daha onceki yazilara yorum yazan, bana bireysel geri donus yapan arkadaslarim; hepinize cook tesekkurler. Cevap yazamadimsa affola. Gercekten abuk bir donem geciriyorum, kafami toplayip iki satir mantikli birsey yazamiyorum bir konuya odaklanip. Yapabilsem keske; aklimda birlukte uyumak (co-sleeping), en cok kullandigim bebek urunleri, uyku konusundaki gidisat, vitamin-demir damlasi durumlari, alerjideki son durum, ise baslamaya sayili zaman kala durumlar, bebek arabasi ve sling konusundaki deneyimlerim gibi konularda yazmak var. Umarim sira gelir hepsine.

Bu ara twitter a yuklendim, kolayima geldigi icin. Ama burasi ilk goz agrim :) Kalici yuvam. En kisa zamanda toparlanip donucem insallah. Sevgiler :)
DEVAMINI OKU

SOSYAL AĞLAR


İZLEYENLER

Blog Arşivi

HER GÜN MUTLAKA

NE ARADINIZ, YARDIMCI OLALIM?

Kişisel Blog

Copyright © Benden ve Bizden | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com