Doktorlarimizin dedigi gibi Mayis ayi sonu geldiginde ogle yemegi olarak sebze corbasina baslayacakti Bambino. Daha once tek tek verip reaksiyon almadigimiz patates ve havuc ile bugday, irmik ve arada bir kirmizi mercimekten olusacakti bu corba.
Dun ilk kez patates, havuc ve ince cekilmis bulgurdan olusan corbaya azicik zeytinyagi katarak yedirdik Bambinoya. Sonuc: Iki yemek kasigi kadar istahla yedi bizimki. Sonrasinda agzinin kenarinda hafif kizariklik olustu ama peceteyle agzini silerken oldu deyip gectik. Zaten zamanla kayboldular.
Bugun yine ayni corbayi verdik oglana. Ancak bu seferki durum farkli oldu: Yuzu aninda kabardi, kipkirmizi oldu ve akabinde sinek isirigi gibi puturlukler olustu. Hemen doktoru aradim: "Igneyi yapmayin, ancak hemen antihistaminik verin" dedi. "Tamam" deyip kapattim telefonu. O anda elimizde hic antihistaminik olmadigi aklima geldi. "Doktor verdi de biz mi almadik, yoksa aldik da ben mi hatirlamiyorum?" diyerek kojoyu aradim. Kojo igne disinda ilac yok elimizde diye teyit edince tekrar doktoru aradim. Birkac dakika icinde bunlar olurken Bambinonun huzursuzlugu artmaya basladi. Doktoru aradim; "Hemen gidip Atarax alin ve bir olcek verin, derhal!" dedi!!
"Tamam" dedim kapadim telefonu. Kapattim da, nasil yapacaktim bu isi? Yari dag basi bir yerdeyiz. Eczane cok yakinlarda yok, en yakindaki yuruyerek yarim saat uzaklikta. Uc secenek gecti hemen aklimdan:
1- Yuruyerek gidip gelmek. En az bir saat gerektirir.
2- Taksi cagirmak. Numarayi bul, taksiyi bekle, git, gel, en az yarim saat.
3- "Ya Allah Bismillah" diyerek yillardir duz vitesli araba kullanmadigini unutup "Hersey oglum icin heeayt" nidalariyla Kapinin onundeki duz vites duldulu alip gitmek. Eger stop ettirmeden gidip gelirsen 15-20 dakika.
Durumun aciliyetini ve Bambinonun "Anne birseyler yap" bakisini gorunce 3. secenegi tercih ettim! Hemen arabanin yedek anahtarini bulduk annemle ve ben kendimi sofor koltuguna attim. Park yerinden cikarken arabayi stop ettirdim ama yilmadim. Insan dara dusunce neler yapiyormus a dostlar. Halbuki daha dun babam "Alin benim arabayi cikin" dediginde " Yok babacim, ben senin arabayi suremem" demistim.
Neyse, gidip gelmem 15 dakikadan az surdu. Hemen surubu oglana kavga-dovus icirdik. Tabi agladi bizimki ama mecburduk zor kullanmaya. Sonrasinda biraz sakinlesti Bambino ve kizarikliklar yok oldu kisa zamanda.
Simdi yanimda uykuya daldi. Ben de yasadiklarimizi dusunup "Buna da sukur" diyorum. Ama dusunmeden de edemiyorum: Kan testinde bugdaya hassasiyeti negatif cikmisti. Peki neye reaksiyon gosterdi bu oglan simdi? Veee, en basit sebze corbasini da veremeyeceksek bu oglan ne yiyecek, ne icecek? Sadece anne sutuyle nereye kadar gidecek? Ben ise baslayinca ne olacak? Ya bu alerjileri gecmezse naapicaz? Kime guvenip emanet edicez oglani???
Sorular.. Sorular.. Sorular.. Cevabi kim bilir ki??
Dun ilk kez patates, havuc ve ince cekilmis bulgurdan olusan corbaya azicik zeytinyagi katarak yedirdik Bambinoya. Sonuc: Iki yemek kasigi kadar istahla yedi bizimki. Sonrasinda agzinin kenarinda hafif kizariklik olustu ama peceteyle agzini silerken oldu deyip gectik. Zaten zamanla kayboldular.
Bugun yine ayni corbayi verdik oglana. Ancak bu seferki durum farkli oldu: Yuzu aninda kabardi, kipkirmizi oldu ve akabinde sinek isirigi gibi puturlukler olustu. Hemen doktoru aradim: "Igneyi yapmayin, ancak hemen antihistaminik verin" dedi. "Tamam" deyip kapattim telefonu. O anda elimizde hic antihistaminik olmadigi aklima geldi. "Doktor verdi de biz mi almadik, yoksa aldik da ben mi hatirlamiyorum?" diyerek kojoyu aradim. Kojo igne disinda ilac yok elimizde diye teyit edince tekrar doktoru aradim. Birkac dakika icinde bunlar olurken Bambinonun huzursuzlugu artmaya basladi. Doktoru aradim; "Hemen gidip Atarax alin ve bir olcek verin, derhal!" dedi!!
"Tamam" dedim kapadim telefonu. Kapattim da, nasil yapacaktim bu isi? Yari dag basi bir yerdeyiz. Eczane cok yakinlarda yok, en yakindaki yuruyerek yarim saat uzaklikta. Uc secenek gecti hemen aklimdan:
1- Yuruyerek gidip gelmek. En az bir saat gerektirir.
2- Taksi cagirmak. Numarayi bul, taksiyi bekle, git, gel, en az yarim saat.
3- "Ya Allah Bismillah" diyerek yillardir duz vitesli araba kullanmadigini unutup "Hersey oglum icin heeayt" nidalariyla Kapinin onundeki duz vites duldulu alip gitmek. Eger stop ettirmeden gidip gelirsen 15-20 dakika.
Durumun aciliyetini ve Bambinonun "Anne birseyler yap" bakisini gorunce 3. secenegi tercih ettim! Hemen arabanin yedek anahtarini bulduk annemle ve ben kendimi sofor koltuguna attim. Park yerinden cikarken arabayi stop ettirdim ama yilmadim. Insan dara dusunce neler yapiyormus a dostlar. Halbuki daha dun babam "Alin benim arabayi cikin" dediginde " Yok babacim, ben senin arabayi suremem" demistim.
Neyse, gidip gelmem 15 dakikadan az surdu. Hemen surubu oglana kavga-dovus icirdik. Tabi agladi bizimki ama mecburduk zor kullanmaya. Sonrasinda biraz sakinlesti Bambino ve kizarikliklar yok oldu kisa zamanda.
Simdi yanimda uykuya daldi. Ben de yasadiklarimizi dusunup "Buna da sukur" diyorum. Ama dusunmeden de edemiyorum: Kan testinde bugdaya hassasiyeti negatif cikmisti. Peki neye reaksiyon gosterdi bu oglan simdi? Veee, en basit sebze corbasini da veremeyeceksek bu oglan ne yiyecek, ne icecek? Sadece anne sutuyle nereye kadar gidecek? Ben ise baslayinca ne olacak? Ya bu alerjileri gecmezse naapicaz? Kime guvenip emanet edicez oglani???
Sorular.. Sorular.. Sorular.. Cevabi kim bilir ki??